Rukola (indau locha lub eruka sow) to dwuletnia roślina zielna, typowy przedstawiciel rodziny kapustowatych. Jest bardzo popularna w krajach Bliskiego Wschodu, Europy Środkowej i Południowej, szczególnie we Francji i Włoszech.

Roślina ma dość starożytną historię, jako roślina warzywna wspominana była już w czasach starożytnej Grecji i Cesarstwa Rzymskiego. W Anglii rukola zyskała szczególną popularność za panowania Elżbiety.

Roślina jest źródłem substancji niezbędnych dla organizmu. Dlatego jest przydatny dla tych, którzy chcą zachować zdrowie, i dla tych, którzy chcą je przywrócić. Rukola przyczynia się do normalizacji metabolizmu, ma wyraźne działanie moczopędne (usuwa nadmiar wody z organizmu), hepatoprotekcyjne (poprawia pracę wątroby), przeciwszkorbutowe, przeciwbakteryjne, przeciwkaszlowe, laktogenne; zapobiega rozwojowi choroby wrzodowej; to naturalny zastrzyk energii, immunomodulator. Indyjscy uzdrowiciele używają nasion rukoli jako środka do leczenia chorób skóry, soku – do leczenia wrzodów, krwiaków, nosogardzieli.

Rukolę wykorzystuje się do przygotowania pierwszego i drugiego dania, ale szczególnie przydatne jest spożywanie jej na surowo w postaci sałatki. Ostro-korzenny smak i delikatny aromat rukoli świetnie komponuje się z innymi warzywami. Można go dodawać do pierwszych dań, do dodatków duszonych warzyw. Całe liście stanowią oryginalny dodatek do dań mięsnych i rybnych.

Dzięki błonnikowi i błonnikowi rukola pozytywnie wpływa na procesy trawienia: znacznie zwiększa się produkcja soku żołądkowego, zwiększa się perystaltyka jelit, a proces trawienia pokarmu ulega przyspieszeniu. Szczególną uwagę powinny na to zwrócić osoby cierpiące na wrzody żołądka. Amerykańscy lekarze całkiem oficjalnie stosują go w diecie zalecanej przy tej chorobie.